Pyjamadagen

15 oktober 2009

Een dag helemaal niets doen. Gewoon in je pyjama in je bed blijven of op de bank hangen voor de televisie of figuurlijk surfen op het internet. Eten, drinken en lekker snoepen wanneer je zin hebt. De telefoon uit, zeker de mobiele telefoon en ook gewoon de buitendeur op het nachtslot laten. Totale afsluiting van alles wat ‘moet’.

Heerlijk zo’n dag. Maar ik moet er niet aan denken zo meer dan twee dagen achtereen door te brengen. Daar wordt je pas echt moe van. Terwijl andere mensen helemaal niet kunnen stoppen met druk bezig zijn en wellicht nog nooit een pyjamadag hebben meegemaakt. Er is natuurlijk ook geen richtlijn voor, alles mag.

Je mag keihard doordenderen en je mag rustig luieren. Waar ‘te’ voor staat is meestal niet zo handig, maar ook dat is zo betrekkelijk. Mensen die jaar in jaar uit keihard werken krijgen zomaar een hartstilstand als ze een weekje met vakantie zijn. Dan kun je toch maar beter geen vakantie nemen en gewoon doorgaan.

En mensen die gewend zijn aan de totale rust kunnen lelijk geblesseerd raken als ze de trap moeten nemen bij de supermarkt omdat de roltrap en lift het beide eens laten afweten. Had nu maar thuis gebleven en die ander de boodschappen laten doen. Enfin, je kunt je nu beroepen op de zorgplicht van die ander, want je bent extra zielig.

Als je van rust houdt, dan moet je in een volgend leven echt terugkomen als kat. Die staan alleen op als ze een beter plekje zien om verder te slapen. En als je van druk doen houdt, kom dan terug als vogel. Ze lijken zo vrij, maar ondertussen kunnen ze nog geen minuut rusten omdat er moet worden gegeten en opgelet voor gevaar.

Gelukkig kunnen wij mensen denken en hebben wij controle over ons doen en laten. Wij maken zelf wel uit wanneer we rusten en wanneer we druk doen. Toch?