21 oktober 2009
Waar mensen denken te plagen of menen keer op keer hun feiten op tafel te moeten leggen, kan degene die het overkomt zich gepest voelen. Onderschat dat niet, het gebeurt dagelijks. Zelfs mensen die jij leuk vindt, maken zich hier schuldig aan. Denk aan Dries. Deze goedlachse artiest met positieve instelling en de ambitie om anderen te vermaken, wordt telkens opnieuw publiekelijk belachelijk gemaakt door zijn collega’s. Ze zouden zich moeten schamen. En ook jij als je daar steeds maar weer om kunt lachen.
“Met de term pesten wordt het gedrag bedoeld waarin één persoon herhaald en gedurende langere tijd door een of meerdere anderen bejegend wordt op manieren die leiden tot fysieke verwonding en/of psychisch lijden. Dit kan variëren van woordgrapjes tot structureel geweld en afpersing. Een enkele keer resulteert dit in de zelfmoord van het slachtoffer. Pesten kan zowel op school als op de werkvloer voorkomen. Pesten is structureel en brengt het slachtoffer tot wanhoop. Pesten is een universeel, niet-cultuurgebonden verschijnsel.” [bron: Wikipedia]
De meeste mensen worden wel eens gepest, en vinden een manier om de aandacht van zichzelf af te leiden. Dat lukt niet altijd en de omstandigheden, maar ook soms het eigen gedrag en handelen, kunnen er toe leiden dat pesten ergere vormen aanneemt. Niet alleen de momenten van pesten of de periode waarin het plaatsvindt zijn vervelend, het kan ook ernstige gevolgen hebben op langere termijn. Pesten kan een heel leven verwoesten.
Je kunt drie rollen zien bij pesten, namelijk degene die pest, degene die gepest wordt en de toeschouwers. Ongetwijfeld heb je alle drie deze rollen al eens vervuld. Hoe voelt dat?
