Oppasdagen

05 januari 2010

06.45 uur De katten beginnen over ons bed te lopen en geven kopjes. Ze hebben honger, willen aandacht en hoewel zij bijna de hele dag slapen, vinden ze dat wij nu wel genoeg geslapen hebben. Ik heb daarop gerekend, want ik heb twee schaaltjes met brokjes op het plankje staan boven ons bed. Draaien wij ons nog eens om.

07.55 uur Onze kleinzoon Jamie (2 jaar) horen we van verre. OPA, OMA. OPA, OMA. Met z’n jas nog aan neemt hij me aan z’n handje en dan halen we samen de garage met de autootjes. In zijn kamertje ziet hij ook nog de bal, de tol, de trommel en de blokkendoos. Dat moet ook allemaal mee, want dat is toch allemaal leuk om mee te spelen.

08.30 uur “Wil je wat eten Jamie?” Hij kijkt op en roept juichend: “Tosti, tosti.” Ook daar hebben we rekening mee gehouden. De laatste tijd is meneer gek op tosti’s. Drinken erbij. Pakt hij zijn stoeltje en gaat ‘ie gezellig zitten eten. Meestal gaat het bordje leeg, soms blijft een korstje liggen. Zijn moeder, onze dochter, was ook al zo’n goede eetster.

10.00 uur De woonkamer is één grote ravage. Overal is mee gespeeld. De kussens liggen op de grond. De katten hebben de benen genomen. Hij wil nu in de tuin gaan spelen, maar dat gaat met deze winterse temperaturen maar niet door. Even afleiden en nog maar een keer al zijn autootjes naar beneden laten roetsjen, whiiiiiiii.

10.30 uur We rijden naar het winkelcentrum. Tijd voor de boodschappen. Voordat we het parkeerterrein oprijden zegt Jamie alvast dat hij wil lopen en niet in de kinderwagen. Terwijl straks in de supermarkt hij juist in het karretje wil zitten. Onderweg als hij moe is, dan rekent hij erop dat opa of oma hem wel even draagt. Goed voor onze conditie.

12.30 uur We zijn terug met brood, beleg, melk en dergelijke. Lunchtijd. Jamie heeft niet altijd trek in lunch, dus laten we het aan hem over of hij mee wilt eten. Tegenwoordig eet hij ook vaak het brood en beleg apart op. Plakje kaas of worst uit het handje en daarna een droge boterham. Nou ja, als het maar binnenkomt.

13.00 uur Tijd voor een middagdutje. Hebben opa en oma ook even rust, ha ha. Jamie slaapt zo’n anderhalf uur na het ritueel met de babyfoon aanzetten en de lampjes aandoen. Flesje drinken mee. Na 5 à 10 minuutjes stilte gaan we altijd even kijken. Ligt ‘ie er goed bij, armen en benen binnenboord, ligt het flesje niet te lekken?

15.00 uur Het volgende ritueel. Jamie weet zich nog te herinneren dat na het bed, het bad beloofd is. Alle eendjes en andere diertjes mee, z’n emmertje en gietertje. Half uurtje, drie kwartier, spelen met water en schuim. Bubbels blazen en schuim wegblazen. Lekker plonzen in het water. En oma kleed hem weer aan.

16.00 uur Nickelodeon met Diego, Dora, Pim & Pom, Backyardigans, Blues Clues, Wonderteam, Pieter Post en andere. Mandarijntje erbij. Op z’n stoeltje kijkt hij ademloos naar de lieve verhaaltjes op de televisie, af en toe een nieuw schijfje mandarijn in zijn mond stoppend. Af en toe doet en zingt Jamie al mee.

17.00 uur Oma roept uit de keuken of Jamie wil eten. Jamie: “Eten, eten.” Hij weet niet hoe snel hij bij zijn kinderstoel moet komen en begint er al in te klimmen. Oma heeft een bord vol met aardappels en groente, zijn lievelingseten. Een stukje vlees wordt even apart gehouden, want anders wil hij dat natuurlijk als eerste. Het bordje gaat meestal leeg.

17.45 uur Jamie’s pappa en mamma komen uit hun werk en Jamie krijgt kusjes en knuffels. Allemaal aan tafel en smullen maar. Wanneer Jamie klaar is met zijn toetje, dan wil hij natuurlijk ‘eruit’. Dat is prima, alleen verwacht hij dat opa ook klaar is met eten en al komt spelen. Gelukkig begint Jamie enige uitleg al te begrijpen.

18.30 uur Tijd voor een kopje koffie en even bijpraten. Wat heeft Jamie meegemaakt en wat was er te doen bij zijn pappa en mamma. Uitbuiken en nog even met Jamie knuffelen. Als hij zin heeft tenminste, want hij is niet de grootste knuffelaar van de wereld. Wanneer je gewoon in z’n buurt gaat zitten, komt hij toch wel tegen je aan leunen.

19.30 uur De rust keert weer, Jamie met pappa en mamma gaan naar huis. Het is bijna bedtijd. Jas aan, das om. “Dag oma, dag opa.” Kus, knuffel, hug. Uitzwaaien. Binnen 10 minuten hebben we de kamer opgeruimd en z’n speeltjes terug in z’n kamertje gezet. We ploffen op de bank en kijken elkaar aan. “Wat houden we toch van Jamie!”