Je jeugd overwinnen

03 oktober 2009

Hoewel we in Nederland en in België natuurlijk niets te klagen hebben, we staan hoog op de internationale ladders voor welzijn en welvaart, kun je op individueel niveau toch wel eens vraagtekens zetten bij de opvoeding. Ik ken genoeg mensen die vinden dat ze niet zo’n fijne jeugd hebben gehad.

Sommigen kijken terug naar een jeugd waar ze geslagen zijn of zelfs mishandeld. Waar ze achtergesteld zijn of verwaarloosd. Waar ze misbruikt zijn, verkracht. Waar ze altijd hun mond moesten houden. Waar ze geen stimulans kregen om door te leren, te sporten of kunst te maken. Waar er niet van ze gehouden werd.

Sommigen zijn in werkelijkheid velen. Het wordt niet hardop gezegd. Men schaamt zich ervoor. Men is het vergeten. Men heeft het verdrongen. Men neemt het aan als feit en gaat door met het leven. Men kan er niets mee. Men heeft zich voorgenomen het zelf beter te doen met de eigen kinderen.

Velen hebben min of meer hun jeugd geaccepteerd. Het leed een plaats gegeven. Begrip voor de situatie toen, de omstandigheden, waar hun ouders ‘vandaan kwamen’. Vinden een zekere balans tussen wat wel leuk was en wat minder. Ze hebben het ‘toen’ achtergelaten en zijn bezig met het leven nu.

Maar dat lukt niet iedereen. En regelmatig krijgen toch veel mensen een herinnering terug, dan worden ze weer geconfronteerd met ‘toen’. Echte acceptatie lukt niet. Het blijft knagen. Waarom is mij dat aangedaan? Was ik geen goed kind? Hoe had het anders kunnen lopen? Het zit een tijdje in de weg, totdat het weer wordt weggestopt.

Erover praten is moeilijk. Anderen begrijpen toch niet wat je hebt meegemaakt. Het is ook zoveel om te vertellen, daar zit ook niemand op te wachten. Je wilt je ouders niet afvallen, wie zijn neus schendt. Soms als het je te kwaad wordt, dan komt het eruit. Maar zo afreageren op je omgeving is ook niet je bedoeling.

Jaar in, jaar uit, komen de gedachten en gevoelens terug boven en verdwijnen ze weer. Soms loop je nieuwe schade op en soms doe je schade aan bij je omgeving. Uiteindelijk krijgt het een plek en vind je rust. Dat kan door de verstrijkende tijd. Door vergeten. Door acceptatie, vergeven. Of niet.

Wat toen gebeurd is kun je niet terugdraaien. Wat je wel kunt heeft te maken met dit moment, nu. Je hebt namelijk een troef in handen. Je bent nu een volwassen persoon met verantwoordelijkheid, daar hoort iets krachtigs bij. Je kunt nu direct die kracht aanboren. Jouw troef is: KEUZE.