Het maaiveld

12 december 2009

Het maaiveld is een aanduiding voor (de hoogte van) het grondoppervlak. Echter wordt deze term vaker gekoppeld aan iets waar je het hoofd niet al te opvallend bovenuit kan steken. Een groep accepteert zelden mensen die ‘anders’ zijn. Je hoofd boven het maaiveld uitsteken, betekent dan dat je kop zal rollen.

Zolang er voldoende dekking en draagvlak is, kun je je wel wat permitteren. Zonder dat moet je of écht heel goed zijn of zo aardig dat ze het je gunnen of een hele lange adem hebben. Wellicht heb je zelf ervaringen in het maaiveld, anders ben je er vast wel eens voor gewaarschuwd. En in dit laatste schuilt nog een ander gevaar.

Er zijn mensen in jouw omgeving die je bewust en onbewust afhouden van ‘anders’ zijn. Creatieve ideeën kunnen rekenen op weerstand. Idealen worden afgedaan als onrealistisch. Spontaan en enthousiast aan iets beginnen wordt bemoeilijkt doordat je er alleen voor komt te staan. De groep wil zaken bij het oude houden.

Doe maar gewoon, dat is al gek genoeg. Hardlopers zijn doodlopers. Op vele fronten worden vernieuwers, uitvinders, veranderaars, kunstenaars en andere mensen die ‘anders’ zijn tegengewerkt. Soms letterlijk, maar vaker onzichtbaar. Als een morele druk dat je je moet conformeren aan de groep waarin je zit.

Het afleren van ‘anders’ zijn begint al tijdens de kinderjaren. Doe niet zo gek. Niet huilen. Doe je best. Iedereen kijkt naar je, doe gewoon. Die andere kindertjes doen dat toch ook (niet). Kijk dat kindje doet wel lief. Ouders, leraren en nog veel meer grote mensen zeggen wat je wel en niet moet doen. Goed bedoeld, maar doe vooral ‘normaal’.

En nu ben je ouder en gesetteld. Normaal doen zit diep in je binnenste verankerd. Het echt eens anders gaan aanpakken is lastig geworden. Herinner je je idealen nog? Hoe krijg je weer energie om je creativiteit te gebruiken. Loskomen van de groep om nu eens jouw eigen pad te volgen. Weer eens lekker ‘anders’ doen. Kom boven het maaiveld uit!